Zrobiło się ciepło – wyrażenie „stać się”, „zrobić się”

Zdaję sobie sprawę, że przy obecnych temperaturach w Polsce tytuł tej części jest być może próbą zaklinania pogody (kiedy piszę tą lekcję w Polsce jest ok. -10°C, w Japonii niestety również nie najcieplej), ale miejmy nadzieję, że niebawem użycie tych słów będzie uzasadnione.

Zasada przedstawiona w tej części jest bardzo łatwa, pod warunkiem, że zapoznałeś się już z przymiotnikami.

W sytuacji, kiedy coś uległo zmianie, czy też stało się czymś innym używamy następującej konstrukcji:

W regułce tej występuje czasownik なります, który jest formą uprzejmą czasownika なる, czyli po prostu "stawać się". A ponieważ chcemy oznajmić, że zmiana już się dokonała, zatem zmieniamy czas teraźniejszy na czas przeszły.

Na przykład tytułowe wyrażenie, pamiętając, że "ciepły" to po japońsku あたたかい brzmi tak:

Zatem jak już pewnie zauważyłeś, drogi Czytelniku, い zamieniło się na く zupełnie jak wtedy, gdy tworzyliśmy zaprzeczenie: ～く ない, zupełnie tak jak nakazuje powyższa regułka.

W takim razie jak powiemy, że mój japoński polepszył się? Jak pamiętasz z lekcji o partykułach, po japońsku nie powiemy "mój japoński", tylko "jeżeli chodzi o mnie, to język japoński polepszył się". Zatem zdanie będzie brzmiało:

I tu również bez niespodzianek. Przymiotnik うまい zmienił końcówkę przyjmując postać うまく.

Do tej pory używaliśmy formy uprzejmej czasownika "stało się", ale nic nie stoi na przeszkodzie, żeby w rozmowie z kolegą czy koleżanką użyć formy prostej. Czy pamiętasz odmianę czasowników w formie prostej? Jeżeli nie, to podpowiem: なる jako czasownik z grupy "u" w czasie przeszłym będzie brzmiał なった.

Przećwiczmy zatem jednocześnie formę prostą czasownika なる oraz na-przymiotniki:

Identycznie do na-przymiotników odmieniają się rzeczowniki:

W powyższym zdaniu celowo opuściłem część わたしの, ponieważ z kontekstu wynika, że mówię o swoim bracie. Jeżeli byłoby inaczej, naturalnie należy wskazać, o czyim bracie mowa.

Choć powyższe rozważania dotyczyły zmiany stanu w czasie przeszłym (coś się już stało), to równie dobrze możemy używać omawianej konstrukcji dla określenia czasu przyszłego (coś się stanie). Wystarczy użyć czasownika "stawać się" w czasie teraźniejszo-przyszłym: なる w formie prostej lub なります - w formie uprzejmej.