Przymiotniki

Poznaliśmy już rzeczowniki i czasowniki, zatem pora na przymiotniki. Bez nich trudno opisywać otaczający nas świat, tak więc zapraszam do lektury!

W języku japońskim przymiotniki dzielą się na dwie grupy: przymiotniki właściwe, czyli tzw. i-przymiotniki oraz quasi-przymiotniki, które my będziemy nazywać po prostu na-przymiotnikami. Przedrostki "i" oraz "na" pokazują, w jaki sposób zakończony jest przymiotnik, który w zdaniu określa (opisuje) rzeczownik. Np. w króciutkim zdaniu "Piękna pogoda." przymiotnik "piękna" opisuje "pogodę", która jest rzeczownikiem.

W zależności od grupy, przymiotniki inaczej się odmieniają, przy czym odmiana na-przymiotników przypomina nieco odmianę rzeczowników. Zacznijmy więc od rzeczy dla nas nowej.

i-przymiotniki

Jak już na wstępie wspomniałem i-przymiotniki są nazywane właśnie w ten sposób, ponieważ kończą się na "i". Poniżej przykładowe wyrazy (forma podstawowa):

Poprzestając na tych kilku przykładach przejdźmy do ich odmiany. Przymiotniki japońskie odmieniają się przez:

• czas: przeszły i teraźniejszo-przyszły;
• tryb: twierdzący lub negujący

Zatem korzystając z poznanych przed chwilą przymiotników, otrzymamy:

i tak dalej. A teraz uwaga: wyjątek! Tak, w japońskim za dużo ich nie ma, więc zasługują na szczególną uwagę . Tym wyjątkiem jest przymiotnik "dobry" - いい:

Zobaczmy teraz, jak odmieniają się te same przymiotniki w formie uprzejmej.

W mowie używa się jeszcze jednego, bardzo łatwego sposobu - do formy prostej dokłada się po prostu です, tworząc formę uprzejmą:

Przejdźmy teraz do przykładów - zobaczmy, jak powyższe regułki działają w praktyce.

Staraj się samemu układać zdania używając wcześniej poznanych wyrazów i odpowiednio je odmieniając.

na-przymiotniki

Drugim rodzajem przymiotników japońskich są na-przymiotniki. Wymieńmy kilka z nich:

W przeciwieństwie do i-przymiotników, na-przymiotniki jako takie nie posiadają końcówki, dopóki nie występują się z rzeczownikiem (w tabeli podana w nawiasach).

Choć już odmiana i-przymiotników jest dość łatwa, to odmiana na-przymiotników jest dziecinnie prosta, szczególnie, jeżeli już znasz odmianę rzeczowników. Odmieniają się one bowiem dokładnie tak samo:

Jak widzisz, końcówka な nie występuje, gdy brak rzeczownika. Sprawdźmy w takim razie jak wyglądają na-przymiotniki w akcji.

Na koniec ciekawostka: jak powiedzieć "jestem głodny" lub "chce mi się pić (jestem spragniony)"? Choć w polskim mamy do czynienia z przymiotnikami, to w japońskim używa się tu czasowników:

A jak w takim razie powiedzieć "kocham cię"? Najlepiej tak:

Ten zwrot może się również odnieść do potrawy, za którą wręcz przepadamy - zależy oczywiście od kontekstu.

To tyle - kiedy nauczysz się materiału zawartego w tej części będziesz nareszcie potrafił opisać otaczające Cię przedmioty i osoby. Pamiętaj, że jeżeli zapomnisz jakiegoś wyrazu, zawsze możesz go zastąpić zaprzeczeniem przeciwnego, np. zamiast "ciężki" możesz użyć "nie lekki". Uczenie się wyrazów przeciwstawnych jest doskonałą metodą nauki przymiotników - polecam!