Rzeczowniki
Rzeczowniki - wyrazy pełniące w zdaniu bardzo ważną rolę. W języku polskim odmieniają się przez liczby (pojedyncza: książka lub mnoga: książki), przypadki (mianownik: książka, dopełniacz: książki, celownik: książce itd.) i rodzaje (męski, żeński i nijaki).
Wyobraź sobie, że musisz się teraz tego wszystkiego uczyć od nowa.
To przecież istny horror!Jeżeli tak właśnie pomyślałeś, drogi Czytelniku, mam dla Ciebie bardzo dobrą wiadomość: japońskie rzeczowniki nie odmieniają się przez liczby. Zamiast tego używa się łatwej do opanowania sztuczki, polegającej na dodaniu specjalnej końcówki "-tachi" (właściwie tylko w odniesieniu do osób, choć spotyka się ją w zastosowaniu z przedmiotami); czasami dubluje się dane kanji, jak w wyrazie "hitobito" ("hito" (人) = człowiek; "hitobito" (人人 lub 人々) = ludzie). Najczęściej jednak liczba wynika z kontekstu zdania, w którym stosuje się czasem specjalne klasyfikatory, o których później.
A co z przypadkami? Rzeczowniki japońskie nie odmieniają się przez przypadki! To wspaniale, prawda? Odpada nam nauka tych wszystkich paskudnych końcówek wyrazów. Ale zaraz zaraz, skąd wiadomo, czy w danym momencie mamy do czynienia z biernikiem czy celownikiem? Japończycy poradzili sobie z tym w mistrzowski sposób - zamiast odmieniać każdy wyraz na swój sposób używają oni o wiele łatwiejszego sposobu. Ten sposób to partykuły, o których mowa w lekcji 2.
Czy może być zatem coś łatwiejszego? Może! Rzeczowniki japońskie nie odmieniają się przez rodzaje!
A co z czasami? Czy są jakieś odpowiedniki polskich "był", "jest", "będzie"? Są, i o tym powiemy sobie w tej części.
W języku japońskim stosujemy w zasadzie tylko dwa czasy: przeszły i teraźniejszo - przyszły. W zależności od czasu stawiamy za rzeczownikiem odpowiedni wyraz:
desu
でした - w czasie przeszłym
deshita
Te dwa wyrazy tworzą formę grzeczną, którą głównie będziemy używać. Poniższy przykład pokazuje działanie tej prostej reguły:
O "kore wa" będziemy mówić w dalszej części pt. "Zaimki to - tamto".
Skoro jest forma grzeczna, to pewnie jest forma mniej grzeczna? Zgadza się - jest, stosuje się ją w mowie potocznej. Właściwie zastosowanie jest identyczne, zmieniają się jedynie same wyrazy:
da
だった - w czasie przeszłym
datta
Przykłady zastosowania:
Prawda, że to łatwizna? Wystarczy zapamiętywać same podstawowe formy rzeczowników, bo właściwie innych nie ma!
Zaprzeczenie
Podobnie jak w języku polskim stosujemy twierdzenie i zaprzeczenie "To jest książka" - "To nie jest książka", tak i w japońskim używamy odpowiedniej konstrukcji. Jak się słusznie domyślasz, konstrukcja ta jest dość łatwa. W poniższej tabelce znajduje się zestawienie odpowiednich wyrazów zarówno dla formy grzecznej jak i nieformalnej:
| Twierdzenie | Zaprzeczenie | |||
|---|---|---|---|---|
| teraźniejszy | przeszły | teraźniejszy | przeszły | |
| Forma uprzejma | です desu |
でした deshita |
じゃ ない です ja nai desu lub じゃ ありません ja arimasen |
じゃ なかった です ja nakatta desu lub じゃ ありません でした ja arimasen deshita |
| Nieformalnie | だ da |
だった datta |
じゃ ない ja nai |
じゃ なかった ja nakatta |
Prawda, że odmiana rzeczowników japońskich jest o wiele łatwiejsza niż polskich? Mimo to nie lekceważ tej części i naucz się jej dobrze. Oczywiście najlepsze w tym celu będą ćwiczenia - wymyślaj sobie lub wskazuj przedmioty znajdujące się wokół Ciebie i potwierdzaj lub zaprzeczaj, jak w poniższym przykładzie:
To wszystko w tej części - zapraszam do kolejnej: Liczymy.
Odwiedzający tę stronę najczęściej szukali:
książka po japońsku (10), japońskie rzeczowniki (3), kantan da (3), rzeczowniki japońskie (3), nauka japońskiego książka (2), rzeczowniki o książce (2), rzeczowniki w czasie przeszły m (1), odmiana desu japoński (1), odmień przez osoby terażniejszy wyraz mysle (1), odmienianie przypadków po japońsku (1)Następna część tej lekcji: Liczymy

