Katakana
Jednoczesna nauka obydwu sylabariuszy nie przyspieszy tego procesu, a może spowodować, że będziesz mylił jedne z drugimi.
Drugim obok hiragany zestawem znaków japońskich jest katakana. Przeznaczenie katakany jest następujące:
- użycie w wyrazach obcych, obcego pochodzenia;
- w nazwach własnych nie-japońskich;
- podkreślenie lub zaakcentowanie wyrazu w tekście na zasadzie wytłuszczenia;
- wyrażenia dźwiękonaśladowcze (np. ニャ, czyli "nya" - to odgłos wydawany przez japońskiego kota! - więcej o japońskich odgłosach w japońskich ciekawostkach, w części japońskie odgłosy)
W poniższej tabeli przedstawione są podstawowe znaki katakana wraz ze sposobem ich czytania:
| a | i | u | e | o | |
| - | ア a | イ i | ウ u | エ e | オ o |
| k | カ ka | キ ki | ク ku | ケ ke | コ ko |
| s | サ sa | シ shi | ス su | セ se | ソ so |
| t | タ ta | チ chi | ツ tsu | テ te | ト to |
| n | ナ na | ニ ni | ヌ nu | ネ ne | ノ no |
| h | ハ ha | ヒ hi | フ fu | ヘ he | ホ ho |
| m | マ ma | ミ mi | ム mu | メ me | モ mo |
| y | ヤ ya | - | ユ yu | - | ヨ yo |
| r | ラ ra | リ ri | ル ru | レ re | ロ ro |
| w | ワ wa | - | - | - | ヲ wo |
| n | ン n | - | - | - | - |
Podobnie jak w przypadku hiragany, po dodaniu elementu przypominającego cudzysłów lub kółeczko, otrzymamy:
| a | i | u | e | o | |
| g | ガ ga | ギ gi | グ gu | ゲ ge | ゴ go |
| z | ザ za | ジ ji | ズ zu | ゼ ze | ゾ zo |
| d | ダ da | ヂ ji | ヅ du | デ de | ド do |
| b | バ ba | ビ bi | ブ bu | ベ be | ボ bo |
| p | パ pa | ピ pi | プ pu | ペ pe | ポ po |
Połączenia spółgłosek z głoskami "ya" (や), "yu"(ゆ), "yo"(よ):
| ya |
yu |
yo |
|
| k |
キャ kya |
キュ kyu |
キョ kyo |
| s |
シャsha |
シュ shu |
ショ sho |
| t |
チャ cha |
チュ chu |
チョ cho |
| n |
ニャ nya |
ニュ nyu |
ニョ nyo |
| h |
ヒャ hya |
ヒュ hyu |
ヒョ hyo |
| m |
ミャ mya |
ミュ myu |
ミョ myo |
| r |
リャ rya |
リュ ryu |
リョ ryo |
oraz w połączeniu ze spółgłoskami udźwięcznionymi (tymi z "podwójną kreseczką" i "kółeczkiem"):
| g | ギャ gya | ギュ gyu | ギョ gyo |
| z | ジャ ja | ジュ ju | ジョ jo |
| d | ヂャ ja | ヂュ ju | ヂョ jo |
| b | ビャ bya | ビュ byu | ビョ byo |
| p | ピャ pya | ピュ pyu | ピョ pyo |
Na koniec kilka słów o przedłużaniu brzmienia samogłosek i spółgłosek.
Samogłoski przedłużamy dodając poziomą kreskę:
| aa | アー |
| ii | イー |
| uu | ウー |
| ee | エー |
| oo | オー |
Do "podwojenia" spółgłoski (podobnie do zasady dotyczącej hiragany) używamy małego "tsu": ッ.
Jak wspomniałem na początku tego działu, katakana zapisuje się m.in. wyrazy pochodzenia obcego. Ponieważ w języku japońskim wiele brzmień po prostu nie istnieje, w związku z tym stosowany jest szczególny zapis, jak np. dla głoski "fa" stosuje się zapis: ファ. Ponieważ przytoczenie tu wszystkich kombinacji spowodowałoby nadmiar materiału do nauki, będziemy to omawiać osobno wtedy, gdy dojdziemy do konkretnych zastosowań.
A teraz niespodzianka: po opanowaniu zestawu znaków katakany będziesz w stanie przeczytać (i zrozumieć!) wiele japońskich słów stosowanych powszechnie. Dwa warunki: musisz znać choć troszkę angielski i musisz znać ograniczenia języka japońskiego, jak te, które omówiłem już wcześniej. Bardzo wiele słów japońskich jest po prostu zapożyczonych - głównie z języka angielskiego, ale również z francuskiego, niemieckiego i innych. Szerzej o nich opowiem w artykule Zapożyczenia. Najlepiej zajrzeć tam wtedy, gdy już opanujesz pisanie i czytanie katakany, w czym pomoże Ci kolejna cześć pt. Katakana-ćwiczenia- zapraszam serdecznie.
Poprzednia część tej lekcji: Hiragana - ćwiczenia
Następna część tej lekcji: Katakana - ćwiczenia
