Katakana
Jednoczesna nauka obydwu sylabariuszy nie przyspieszy tego procesu, a może spowodować, że będziesz mylił jedne z drugimi.
Drugim obok hiragany zestawem znaków japońskich jest katakana. Przeznaczenie katakany jest następujące:
- użycie w wyrazach obcych, obcego pochodzenia;
- w nazwach własnych nie-japońskich;
- podkreślenie lub zaakcentowanie wyrazu w tekście na zasadzie wytłuszczenia;
- wyrażenia dźwiękonaśladowcze (np. ニャ, czyli "nya" - to odgłos wydawany przez japońskiego kota! - więcej o japońskich odgłosach w japońskich ciekawostkach, w części japońskie odgłosy).
W poniższej tabeli przedstawione są podstawowe znaki katakana wraz ze sposobem ich czytania:
| a | i | u | e | o | |
| - | ア a | イ i | ウ u | エ e | オ o |
| k | カ ka | キ ki | ク ku | ケ ke | コ ko |
| s | サ sa | シ shi | ス su | セ se | ソ so |
| t | タ ta | チ chi | ツ tsu | テ te | ト to |
| n | ナ na | ニ ni | ヌ nu | ネ ne | ノ no |
| h | ハ ha | ヒ hi | フ fu | ヘ he | ホ ho |
| m | マ ma | ミ mi | ム mu | メ me | モ mo |
| y | ヤ ya | - | ユ yu | - | ヨ yo |
| r | ラ ra | リ ri | ル ru | レ re | ロ ro |
| w | ワ wa | - | - | - | ヲ wo |
| n | ン n | - | - | - | - |
Podobnie jak w przypadku hiragany, po dodaniu elementu przypominającego cudzysłów lub kółeczko otrzymamy:
| a | i | u | e | o | |
| g | ガ ga | ギ gi | グ gu | ゲ ge | ゴ go |
| z | ザ za | ジ ji | ズ zu | ゼ ze | ゾ zo |
| d | ダ da | ヂ ji | ヅ du | デ de | ド do |
| b | バ ba | ビ bi | ブ bu | ベ be | ボ bo |
| p | パ pa | ピ pi | プ pu | ペ pe | ポ po |
Połączenia spółgłosek z głoskami "ya" (や), "yu"(ゆ), "yo"(よ):
| ya |
yu |
yo |
|
| k |
キャ kya |
キュ kyu |
キョ kyo |
| s |
シャsha |
シュ shu |
ショ sho |
| t |
チャ cha |
チュ chu |
チョ cho |
| n |
ニャ nya |
ニュ nyu |
ニョ nyo |
| h |
ヒャ hya |
ヒュ hyu |
ヒョ hyo |
| m |
ミャ mya |
ミュ myu |
ミョ myo |
| r |
リャ rya |
リュ ryu |
リョ ryo |
oraz w połączeniu ze spółgłoskami udźwięcznionymi (tymi z "podwójną kreseczką" i "kółeczkiem"):
| g | ギャ gya | ギュ gyu | ギョ gyo |
| z | ジャ ja | ジュ ju | ジョ jo |
| d | ヂャ ja | ヂュ ju | ヂョ jo |
| b | ビャ bya | ビュ byu | ビョ byo |
| p | ピャ pya | ピュ pyu | ピョ pyo |
Na koniec kilka słów o przedłużaniu brzmienia samogłosek i spółgłosek.
Samogłoski przedłużamy dodając poziomą kreskę:
| aa | アー |
| ii | イー |
| uu | ウー |
| ee | エー |
| oo | オー |
Do "podwojenia" spółgłoski (podobnie do zasady dotyczącej hiragany) używamy małego "tsu": ッ.
Jak wspomniałem na początku tego działu, katakana zapisuje się m.in. wyrazy pochodzenia obcego. Ponieważ w języku japońskim wiele brzmień po prostu nie istnieje, w związku z tym stosowany jest szczególny zapis, jak np. dla głoski "fa" stosuje się zapis: ファ. Ponieważ przytoczenie tu wszystkich kombinacji spowodowałoby nadmiar materiału do nauki, będziemy to omawiać osobno wtedy, gdy dojdziemy do konkretnych zastosowań.
A teraz niespodzianka: po opanowaniu zestawu znaków katakany będziesz w stanie przeczytać (i zrozumieć!) wiele japońskich słów stosowanych powszechnie. Dwa warunki: musisz znać choć troszkę angielski i musisz znać ograniczenia języka japońskiego, jak te, które omówiłem już wcześniej. Bardzo wiele słów japońskich jest po prostu zapożyczonych - głównie z języka angielskiego, ale również z francuskiego, niemieckiego i innych. Szerzej o nich opowiem w artykule Zapożyczenia. Najlepiej zajrzeć tam wtedy, gdy już opanujesz pisanie i czytanie katakany, w czym pomoże Ci kolejna cześć pt. Katakana - ćwiczenia- zapraszam serdecznie.
Odwiedzający tę stronę najczęściej szukali:
katakana (340), katakana nauka (44), podstawy japońskiego (34), nauka katakany (19), japoński podstawy (18), katakana benkyo (15), podstawy języka japońskiego (13), język japoński podstawy (12), katakan (7), katakana przedłużanie (7)Poprzednia część tej lekcji: Hiragana - tabela
Następna część tej lekcji: Katakana – ćwiczenia

