Pociągi w Japonii

Japońskie pociągi znane są na całym świecie z punktualności. I to jest niezaprzeczalny fakt. Szczególnie ekspresy czy super-ekspresy (czyli wszystkim znane pociągi shinkansen) są tak punktualne, że spóźnienie rzędu jednej minuty jest niewyobrażalne.

Jakkolwiek potrafimy sobie wyobrazić punktualność kolei, to już sposób, w jaki odbywa się wsiadanie i wysiadanie może być szokiem, szczególnie dla studentów, którym powroty do domu w piątek wieczorem polskimi kolejami państwowymi kojarzy się głównie z bitwą pod Grunwaldem. Otóż pociąg zatrzymując się na peronie, staje w dokładnie określonym miejscu, natomiast zanim pociąg wjedzie na peron, pasażerowie ustawiają się grzecznie w kolejce w miejscach, które są oznaczone przez namalowane na podłodze opisy.

Perony są tak zbudowane, że poziom platformy jest identyczny z poziomem podłogi pociągu, tak więc nie ma konieczności stosowania schodków czy choćby pojedynczego stopnia. Z kolei szczelina pomiędzy pociągiem stojącym na peronie a platformą peronu jest minimalna, szerokości zaledwie kilku centymetrów, uniemożliwiając w ten sposób przypadkowe utknięcie w niej nawet stopy dziecka.

Zdziwią się jednak okrutnie Ci, którzy pamiętając o ogromnej uprzejmości Japończyków liczą na to, że ktokolwiek ustąpi miejsca osobie tego wymagającej. W każdym wagonie są co prawda miejsca dla osób niepełnosprawnych, osób starszych i kobiet w ciąży, pomimo to zdarza się, że osoby w pełni sprawne zasiadające na tych miejscach stają się ślepe i głuche na potrzeby innych. Sam bylem niedawno świadkiem sceny, kiedy to osoba weszła do pociągu o kulach i stanęła sobie grzecznie obok mnie, z nadzieją spoglądając na siedzących pasażerów - bezskutecznie.

W momencie, kiedy już mocno zdenerwowany chciałem zwrócić siedzącemu w pobliżu nas mężczyźnie, z przeciwnej strony wagonu dobiegł nas głos pewnego staruszka, który żwawo (jak na swoje lata) wstał i bardzo przyjaźnie zaprosił niepełnosprawną osobę na swoje miejsce. Pozostałe pięć miejsc koło sędziwego pana były zajęte przez młode osoby, skutecznie odcięte od otoczenia za pomocą telefonów komórkowych i gier elektronicznych.

Nie zmienia to faktu, ze podróżowanie kolejami w Japonii jest bardzo przyjemne. Pociągi są czyste, punktualne, pozbawione znanych pasażerom polskiej kolei państwowej wszędobylskich bazgrołów na ścianach, powyrywanych klamek, niedomykających się lub niemożliwych do otwarcia przez osoby mające poniżej 50cm obwodu bicepsa drzwi i średnio uprzejmych konduktorów.

Samo kupowanie biletów nie łączy się z potrzebą konwersacji ze znudzoną panią w okienku. Przed wejściem na perony znajdują się maszyny sprzedające bilety. Wystarczy z tablicy przedstawiającej sieć połączeń kolejowych znaleźć naszą stację docelową, przeczytać cenę, która jest obok nazwy stacji napisana i zakupić w automacie bilet za tę właśnie kwotę. W razie pomyłki lub w przypadku, kiedy zajdzie potrzeba pojechać dalej niż stacja, na którą zakupiliśmy bilet również nie ma problemu. Otóż przed wyjściem z peronów znajduje się kolejny automat, tym razem służący do wyrównywania opłaty za bilet. Wystarczy włożyć do niej zakupiony na stacji początkowej bilet, a maszyna powie nam, czy i ile powinniśmy dopłacić. W skrajnych przypadkach prosimy o pomoc zwykle bardzo uprzejmego pana w okienku (tak, okienka na stacjach w Japonii zdominowane są przez panów). Niestety jak większość Japończyków, jedyny znany im w języku angielskim zwrot to "senkju" (swoją drogą jest to słowo przejęte do języka japońskiego, z taką właśnie wymową - proszę się nie śmiać ) tak wiec znajomość japońskiego bywa w takich sytuacjach bardzo pomocna.

Na zakończenie dodam tylko, ze konduktorzy nie sprawdzają biletów, a jedynie tzw. miejscówki (w pociągach, w których są one dostępne). Kiedy wchodzą (lub wychodzą) oni do wagonu ładnie się kłaniają, co przeciętnego polskiego turystę może wprawić w osłupienie.

Prywatnie marzę o tym, aby w Polsce poziom kolei sięgnął choćby połowy poziomu kolei japońskich.

Podoba Ci się ten kurs japońskiego?
Chcesz, aby dalej się rozwijał?
Zachęcam do wsparcia!

Następna część tej lekcji: Parkingi w Japonii

---

Dodaj tę stronę do: